Cenzura

Ech... na moim blogu zaczyna się cenzura ;/ no cóż nie ubłaganymi krokami kroczyła i dociera... Koniec z brzydkimi postami, poprawiam komisyjnie wszystkie posty na taką wersje LIGHT :D

W skład komisji wchodzę ja i moje sumienie. No więc kończę z okrutną krytyką, zaczynam się pilnować i zacznę pewnie wyrażać różne uprzejmości w stronę rodziców Panny Anny i cioteczki, bo wujek to zrozumie :D o ile się zdecydują na to by zajrzeć tu od czasu do czasu.

A poważnie to wiele się nie zmieni, no pewnie będę pisał uprzejmiej np. dzień dobry zamiast cześć, jakże nieprzyjemnym było sformułowanie zamiast głupio powiedział, albowiem Pan poseł zamiast on, zupełnie niewłaściwe zachowanie zamiast głupie... itd.

Generalnie nic więcej się mam nadzieję nie zmieni. Zresztą tak znowu wiele osób nie śledzi moich poczynań (ale wiem, że przynajmniej kilka obserwuje cichaczem).

OK zatem ja zabieram się za cenzurowanie, a post należy potraktować w formie informacyjno-powitalnej.

Ocenzurowanie uważam, za zakończone (chyba:P).

Lekarze

Hmmm podwyżki dla lekarzy dobrze czy źle?

Z jednej strony oczywistym jest fakt, że praca lekarza jest wyjątkowa, z pewnością ratowanie życia to dla lekarzy codzienność! Strażak, czy policjant ratują człowieka raczej "okazyjnie" lekarz codziennie. Ma więc prawo, a nawet więcej winien zarabiać b. dobrze, tak żeby nie musiał się martwić o jutro! Na sali operacyjnej musi być gotowy w 100%
No i mamy jasny fakt, lekarz musi zarabiać dobrze! Tylko teraz pojawia się pytanie - czy Polski lekarz naprawdę zarabia źle? Owszem oficjalnie źle zarabia każdy lekarz, ale nie oficjalnie to powiedzmy sobie szczerze, czy znamy takich, którzy nie jeżdżą bardzo dobrym samochodem? Mercedes to nie jest obiekt westchnień dla lekarza. Oni w 90% mają te merce ;/ kurcze ale skąd? No przecież nie za te grosze.

No i tu pojawia się ten ciemny aspekt łapówkarstwa wśród lekarzy, biorą dużo i często. Czyli ile? Załóżmy, że lekarz ma 3-4 operacje na dzień. Po udanej operacji rodzina zwykle się odwdzięcza no niech będzie że co druga dała mu tzw. prezent.  Co to jest, albo koniak, albo kasa. 300-500 zł. Dziennie to na pewno dostanie. Zresztą nie wiem czy każdy widział barek słynnego doktora G. (pokazali go po zatrzymaniu :) Sklep z alkoholem bym otworzył mając takie zaplecze :D teraz się nie dziwie, że lekarze piją :[ No niestety nie jest to śmieszne, biorą łapówki i to jest standard. Taki lekarz ogólny, może ma małą pensje, może nie ma tak wiele okazji, żeby sobie "dorobić" ale nie oszukujmy się biedni nie są!
Najskuteczniejszym rozwiązaniem w moim przekonaniu były by solidne podwyżki dla lekarzy, ale jednoczesne realne kontrole stanu majątku owych lekarzy prowadzone przez np. urząd skarbowy. Tylko czy można mówić o poważnej kontroli lekarzy? Skoro zarabiają po 2-3 tys. miesięcznie i jeżdżą mercedesem? Pewnie tyle kosztuje miesięczne utrzymanie tego samochodu ?
Po za tym ciekaw jestem jakby zareagowali na takie ultimatum - zarabiacie po 5-7 tys. ale podlegacie solidnej kontroli skarbowej, albo zostaje tak jak jest i nikt nie pyta "za czyje pieniądze ma Pan ten samochód?"
Wracamy zatem do punktu wyjścia i pozostaje postawić sobie pytanie czy słusznym jest ograniczenie im czasu pracy, oraz podniesienie pensji? Moim zdaniem to nic nie zmieni. Jeśli ktoś nie był uczciwy to uczciwy nie będzie.
Obawiam się 1 stycznia bo jeśli lekarze zaczną pracować po 48 h, a zarobki im nie spadną to co będzie z pacjentami? Przecież lekarzy i tak już brakuje. Nasuwa się logiczna odpowiedź, rząd pewnie o tym zapomniał :) ale moim zdaniem rząd nie zapomniał, pewnie świetnie o tym wie. Zrobi się chaos i wspaniałomyślni politycy roztoczą przed nami wizję wspaniałej "prywatnej służby zdrowia" no i się zacznie płacenie, za wszystko.
Teoretycznie dla nieźle sytuowanego Kowalskiego to b. dobre rozwiązanie, po co ma wystawać w kolejkach jeśli za 200 zł miesięcznie będą go obskakiwać miłe pielęgniarki w prywatnych gabinetach. Czy ktoś patrzy szerzej? Polskie myślenie jest mocno ograniczone, bo ten gorzej sytuowany Kowalski odczuje te zmiany tragicznie. W państwowej służbie zdrowia zostaną najgorsi lekarze, najmniej rezolutni, starzy. Uwyraźni się podział na tzw. dwie klasy tak jak na zachodzie.

Więc nasza perspektywa jest co najmniej kiepska, rządowa natomiast wspaniała, praktycznie przestaną opłacać państwowe szpitale (modernizować, powiększać, budować nowe) bo dla biednych się nie
opłaci. Interes kapitalny, oszczędności też duże.

W sumie czarny scenariusz ale chyba bardzo realny bo jak długo wytrzyma taki system państwowej służby zdrowia? Wszystkie szpitalne pozadłużane, lekarze uciekają, chyba że znajdują prace w prywatnych szpitalach, a te już w Polsce są i wcale nie są tak bardzo drogie!

Zresztą ta sprawa przypomina mi kwestię obwodnicy w Warszawie, wszystkim udało się to obiecać i zapomnieć. Każdy prezydent Warszawy ją obiecuje, a jest tak jak było 20 lat temu :) Tak samo temat służby zdrowia pomija się latami, ale wreszcie komuś przyjdzie się z tym zmierzyć i marny jego koniec :D

Pielgrzymka do świątyni Kaaba w Mekce

Pielgrzymka do świątyni Kaaba w Mekce jako rytuał i wydarzenie życia

Islam jako kultura dzieli z innymi kulturami tendencje do rozwoju i budowania, jako religia, podobnie jak inne religie, dąży do ugruntowania i zachowania swych praktyk. Wspólnota muzułmańska rozwija się dzięki swej wiedzy i sztuce oraz swojej twórczości. Islam reguluje każdy aspekt życia w takim stopniu, że kultura, religia i polityka są praktycznie nieodróżnialne. Dla pobożnego muzułmanina nie ma "sfery świeckiej," gdzie może być wolny od islamu, który jest dla niego całym życiem. Islam to sposób w jaki żyje się, a nie tylko religia. Serce kultury islamu stanowi kultura arabska. Religia ta objawiona została Arabom, na półwyspie arabskim, a Koran, święta księga islamu, spisany został w tym języku i właściwie jest nieprzetłumaczalny. Tutaj znajduje się również święte miejsce islamu, jego kwintesencja, czworoboczna świątynia Kaaba (Al-Kaba; z arab. ka'ba(h) = 'sześcian, kostka') w Mekce. W jednym z jej narożników wmurowany jest święty kamień hadżar, czyli Czarny Kamień - przedmiot czci i kultu milionów pielgrzymujących tu muzułmanów. Świątynia nakryta jest czarną, a w okresie hadżdżu białą osłoną z jedwabiu, haftowaną złotymi wersetami z Koranu. Na jednej ze ścian, na wysokości około 2 metrów znajdują się drzwi, do których trzeba się wspiąć po drabinie. Prowadzą one do pustego wnętrza, którego ściany ozdobione wieloma napisami, rozświetlone są złotymi i srebrnymi lampami.
Według tradycji każdy muzułmanin przynajmniej raz w życiu powinien przybyć do Mekki i wypełnić nakazane przez Koran ceremonie religijne. Po ich wykonaniu może się nazwać hadżdżi. Słowo to odnosi się do Hadżdż, pielgrzymki do Mekki, która jest jednym z pięciu filarów islamu. Według kolejności pierwszym filarem jest wyznanie wiary w jedynego Boga (szahada). Obowiązkowa modlitwa (salat) to drugi filar islamu. Przed modlitwą muzułmanin powinien się rytualnie oczyścić przez obmycie wodą, a w jej braku piaskiem. W czasie modlitwy wymagane jest zwrócenie się twarzą w kierunku Mekki i używanie „dywanika modlitewnego”. Przepisanym modlitwą towarzyszą określone gesty, jak postawa stojąca, wyciągnięte ręce, klękanie, padanie na twarz, wybijanie pokłonów. Trzecim filarem jest składanie jałmużny (zakat), która nie jest jałmużną dobrowolną, lecz rodzajem dziesięciny. Ustalona została na 1/40 dochodu i przeznacza ja się na różne cele, zwłaszcza na potrzeby biednych i chorych. Czwarty filar to post (saum) podczas ramadanu, dziewiątego miesiąca islamskiego kalendarza. W tym okresie wierni nic nie piją i nie jedzą od wschodu do zachodu słońca. Zakazane jest również palenie i wąchanie miłych zapachów oraz współżycie seksualne. Ostatnim, piątym filarem jest wcześniej już wspomniana pielgrzymka do Mekki, świętego miasta islamu, w którym urodził się prorok Mahomet. Odbywa się ona od 8 do 13 dnia miesiąca pielgrzymki (dhul - hidża) według kalendarza islamskiego.
Dawniej pielgrzymi podróżowali do Mekki pieszo lub na wielbłądach, a dzisiaj zaszły pewne zmiany. Obecnie bowiem najczęściej do tego celu wykorzystywane są samoloty czarterowe. Z miejsc usytuowanych bliżej Mekki ludzie podróżują taksówkami, ciężarówkami i omnibusami, ale za przejazd płacić muszą wysokie ceny.
Po przybyciu pielgrzymi mieszkają w ogromnych namiotowych miastach, zbudowanych przez saudyjską armię, będących dla nich schronieniem. Zanim jednak wierni przybędą do Mekki zakładają ceremonialne szaty, z dwóch wstęg białego materiału, zwane ihram.
Zadania jakie pielgrzym musi wypełnić w Mekce są dokładnie wytłuszczone. Aby wszystkie one zostały wykonane należy przebywać w świętym rejonie (haram) cztery i pół dnia. Wyznawcom innych religii wstęp jest tu zabroniony, a wejścia na ten teren strzegą żołnierze saudyjscy.
Pierwszego dnia ceremonii hadżżi wchodzi na wewnętrzny dziedziniec Wielkiego Meczetu i siedem razy okrąża umiejscowiony w środku Czarny Kamień. Przy ostatnim okrążeniu całuje umieszczony wewnątrz świątyni Kaaba Święty Kamień. Pierwsze spotkanie ze świątynią Kaaba nazywa się tawaf i jest następstwem say - siedmiokrotnego krążenia między wzgórzami Al-Safa i Al-Marwa. Dzisiaj są one połączone elegancką kolumnadą, w której wydzielono także dróżkę dla inwalidów.
Następnym miejscem ceremonii jest równina Arafat, do której pielgrzymi musza wędrować kilka kilometrów i powinni do niej dojść najpóźniej przed południem drugiego dnia. Stoją tu w palącym słońcu aż do jego zachodu. W ten sposób ofiarowują siebie Allachowi. Następnie udają się do leżącej w połowie drogi między równiną Arafat a Mekką Muzdalify. Na drodze tej zbierają 49 kamieni, które są potrzebne do rytuału trwającego przez następne trzy dni w Minie znajdującej się niedaleko Mekki. Tutaj znajdują się, otoczone krużgankami i galeriami, trzy, różnej wielkości, kamienne kolumny będące wizerunkami szatana. Zadaniem wiernych jest ukamienowanie szatańskich kolumn. Pierwszego dnia w Minie siedem kamieni trafia Wielkiego Szatana, a drugiego i trzeciego dnia ukamienowani zostają średni i mały Szatan, aż zostanie wykorzystanych wszystkich 49 kamieni.
Głównym, kulminacyjnym punktem hadżdży jest Id Al.-Adha, z ofiarą zwierząt. Zamożniejsi muzułmanie mogą sobie pozwolić na ofiarowanie wielbłąda lub woła, biedniejsi natomiast ofiarowują barany. Trupy zwierząt ofiarnych rozdawano dawniej biednym. Dzisiaj ciężkie buldożery zakopują ścierwo w ziemi. Po tym zabiegu powietrze w miejscu ofiarnym jest znowu czyste. Ofiara kończy się na dziedzińcu Wielkiego Meczetu kolejnym tawaf, gdzie znowu trzeba siedem razy okrążyć Kaabę i przy ostatnim okrążeniu ucałować Święty Kamień.
Po zakończeniu wszystkich ceremonii można wrócić do domu, najczęściej przez Dżiddę. Państwo Saudyjskie ofiaruje zapomogę dla osób które wydały wszystkie pieniądze podczas pielgrzymki. Na taki gest może sobie ono pozwolić dzięki wysokim dochodom ze sprzedaży ropy naftowej. Niektórzy pielgrzymi, aby zdobyć pieniądze na powrót do domu, sprzedają nawet swoje dywany modlitewne. Powrót do codzienności zaczyna się od golenia i obcięcia włosów, gdyż podczas hadżdży wszystkie czynności związane z higieną ciała, z wyjątkiem obmywania się wodą ze świętego źródła Semsem, są zakazane.
 
Warto wspomnieć, iż Mekka nie jest wyłącznie celem pielgrzymek, znajdują się tutaj najwyższe sądy saudyjskie, ferujące wyroki w oparciu o Koran. Rezyduje tu również prawniczy komitet nadzorujący i pilnujący przestrzegania prawa.
Obecnie religia Zachodu nie jest postrzegana jako mająca moc nad całym życiem. Są takie dziedziny życia świeckiego, gdzie religia nie ma żadnego wpływu ani autorytetu. Natomiast religia muzułmanów nie może być postrzegana jako osobista czy prywatna preferencja religijna. Nie jest to coś, w co ludzie wierzą, a żyją i tak według własnych zasad. W krajach islamskich, o czym wspominałam na wstępie nie istnieje świecki wymiar rzeczywistości. Połączenie to jest szczególnie trudne do zrozumienia dla człowieka wychowanego w cywilizacji zachodniej, ponieważ religia tutaj postrzegana jest obecnie jako coś szczególnie osobistego i prywatnego. Pielgrzymka do świętego miasta Mekki jest dla muzułmanina najważniejszym celem życia. Dopóki nie zrealizuje tego celu nie może nazywać siebie wierzącym. Jest to przeżycie bardzo poruszające i pamiętne.
Przedsięwzięcie pielgrzymki często łączy się z wieloma osobistymi wyrzeczeniami, koniecznymi dla spełnienia dokładnie sprecyzowanego wymogu religijnego, trudnego do wykonania. Szczególny charakter tego miasta, pamięć wydarzeń, które tam się rozgrywały, obecność pośród współwyznawców przybywających ze wszystkich krajów świata i poczucie przynależności do olbrzymiej solidarnej wspólnoty, okazja do przemyślenia na nowo własnej drogi życia, stanowią duże przeżycie dla muzułmanina. Tego wszystkiego brakuje na Zachodzie, ponieważ w naszej kulturze i religii panuje silna chęć indywidualizacji życia, nie dążymy do poczucia, że jesteśmy wspólnotą. Wyrzeczenia, oddanie, gorliwość i wytrwałość w wierze obecnie u nas zanikły. Mało kto pielgrzymkę do naszych miejsc świętych traktuje jako najważniejsze wydarzenie życia, a islam w powszechnym pojęciu kojarzy się jedynie z wrogością i chorobliwą fascynacją, a w każdym bądź razie nie z czymś pozytywnym. Ale czyż ich niebezpieczne, a jednak fascynujące wiara i kultura, której jednym z najważniejszych dowodów jest owa pielgrzymka do Mekki nie zasługuje na tolerancję i szansę przezwyciężenia powszechnych uprzedzeń? Czy nie powinniśmy odnosić się z szacunkiem wobec jakże odmiennej, co nie znaczy, że gorszej, kultury?.




BIBLIOGRAFIA


Danecki J., Arabowie, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2001;
Kolczyńska J. - przekład, Dąbrowska K. - redakcja, Religie świata. Tablice porównawcze, Klub dla Ciebie, Warszawa 2003.

Ten artykuł otrzymałem od koleżanki.

Autor: Magda W.

Święta u mnie

Opisze Święta u mnie w domu, jak to mniej więcej wygląda. Bo tak pisze o różnych pierdołach w Święta, a o tym co trzeba mało. Powiem może najpierw czemu nie piszę tak o sobie. Bo ja nie pisze  i nie będę pisał pamiętników (nie mówię, że nigdy bo może kiedyś), ale Święta opisze, żeby nie było :)

No więc z rana śpimy sobie długo (mama się zawsze złości, że za długo) potem np. dziś było jajko na śniadanie i czekanie na kolacje (bo to taka tradycja). Po tzw. jajkowym śniadaniu jest ubieranie choinki, wtedy też lecą kolendy sobie w radiu. W tym roku wieszanie ozdób na dworze (tzn. lampki na dwóch choinkach i takie przybranie, zwykle robimy to wcześniej). Po choince następuje czas oczekiwania  na kolacje ;p i gwiazdkę. Później łamanie się opłatkiem życzenia, no i w końcu jedzenie. Jest dużo potraw, ale nie 12 bo nie dali byśmy rady7-9 jest :)

Potem jedziemy do babci tam jest nawet lepiej niż 12 bo czeka już połowa rodziny. No i tam są też prezenty, później taka biesiada typowo świąteczna i wspominamy sobie stare czasy ;p

W drugi dzień Świąt często jeździmy do drugiej rodziny od strony taty i tam podobny schemacik. Jedzenie, wspominanie :D Szkoda tylko, że tak daleko ale są plusy bo i radość ze spotkania jest większa.

Warszawa pozytywnie

Napisałem, już o Warszawie negatywnie, teraz napisze coś dla odmiany pozytywnego i mam nadzieję, iż dzięki temu nie zje mnie krytyka za poprzedniego posta mówiącego o stolicy raczej źle.

Warszawa ma b. dobrą sieć bibliotek, muzeów, kin, a nawet operę. To stawią na piedestale kulturowym naszego kraju, ba nawet na szczycie tego piedestału! Zdecydowanie nie ma chyba nigdzie w naszym kraju tylu spektakli i sztuk co w Warszawie, nie odwiedza jej tylu muzyków, artystów. Są wystawy, wernisaże w zasadzie każdego dnia coś się dzieje w jakiejś części Warszawy.

Dalej jest oczywiście ogromny wybór sklepów, galerii no i prawdą jest, że to czego nie dostaniesz nigdzie w Warszawie jest na pewno. Nawet szukać bardzo nie trzeba arkadia, albo złote tarasy no i na 99% mamy to czego szukamy (tyle że drogo). Można więc w Warszawie zwiedzać, robić zakupy, chodzić do kina i bawić się w dużej ilości naprawdę świetnych klubów.

Jednakże, minusem o jakim trzeba tu wspomnieć są ceny. Otóż Warszawa w zasadzie ma to wszystko do zaoferowania za duże pieniądze.
Są oczywiście miejsca darmowe lub tanie np. zwiedzanie łazienek jest darmowe, płacimy
jedynie za jedzenie, ale takie np. zwiedzanie jest kosztowne, bo w Warszawie ciężko znaleźć coś taniego i co najważniejsze smacznego.
Warszawa jest stworzona dla ludzi bardzo nowoczesnych, to zdecydowanie. Budownictwo jest tak zamieszane, że słyszałem określenia "Warszawska budowa" czyli wszystko, stare kamienice, nowe bloki i pełen kontrast. To może się podobać oczywiście, bo jest rzeczą gustu. Pałac kultury mimo, że faktycznie wygląda archaicznie to na tle złotych tarasów i tzw. puszki czyli KDT wygląda zabawnie, ale jest to chyba bardzo nowoczesny układ (zresztą prawie wszędzie jest podobnie w większych miastach).
No jest klimat tylko ja jestem troszkę za wolny na Warszawę. Są ludzie, którzy nie wyobrażają sobie innego miasta bo tylko tu mają tao ogromne możliwości. No i to jest fakt, ja to widzę na przykładzie uczelni i szkół. W Warszawie jak chcesz to się uczysz i dobrze się uczysz. Możesz wyporzyczać książki, chodzić na korki ze wszystkiego i douczać się czego chcesz bo to w Warszawie jest.
Uczelnie jakie są w Warszawie to bezsprzecznie czołówka Polskich uczelni (nie koniecznie najlepsze) ale w tym gronie raczej się znajdują.

Dobrze też w Warszawie się jest umawiać. Jest gdzie, można wybrać klimat jaki się lubi. Chcemy klasycznie jest klasyczny pub, chcemy rockowy, jest rockowy. No i jeszcze zwykle kilka bo może  akurat nie taki rockowy chcemy.

Po za tym są fajni ludzie, bardzo różni. Ta różnorodność jest dobra, duża tolerancja (no dla mnie za duża nawet gejów tolerują). Hmmm tak sobie myślę co jeszcze, ale mało mi już przychodzi do głowy ;p najwyżej dopisze :D
No zdecydowanie największym plusem Warszawy są ludzie, ale dodam głównie młodzi i w średnim wieku, pomocni, uczciwi i koleżeńscy.
Warszawa oferuje też coś takiego jak życie wygodne. Firmy oferują za pieniądze w Warszawie bardzo dużo. Od zrobienia dziecka (przez probówkę) przez wychowanie w prywatnych szkołach,
po zorganizowanie ślubu, pogrzebu a nawet wystrojenie mieszkania. Dlaczego o tym pisze? Wiem, że to można w zasadzie wszędzie zamówić. Wszędzie to jest raczej po za możliwościami finansowymi Kowalskiego, a w Warszawie jest to na granicy jego możliwości budżetowych. Czasem Warszawiacy mogą sobie pozwolić na takie małe szaleństwa, więcej podróżować... itd.

Ok dość o Warszawie. Czas wracać do świąt.

Atmoswera Świąt zanika?

Od kilkunastu lat coraz słabiej czuję atmosferę świąteczną. Zastanawiam się czym to jest spowodowane, czy tak jak mówią ludzie "wiesz od grudnia lecą te reklamy świąteczne już mi się odechciało" czy może wiek...

Najpewniej zapytam rodziców po powrocie do domu, ale jestem pewien, że powiedzą "czasy" mój tata coraz częściej to powtarza. Co najmniej jakby była wojna "takie czasy"
Dlaczego oni tak mówią? Cofnijmy się do okresu wojny 1939-1945 jakie oni mieli wtedy święta? Fatalne, często bez wielu członków rodziny, raczej taki wypłakane święta, nawet nie było co jeść. Bezsprzecznie beznadziejna sytuacja, ale jak każdy "psikus losu" miała swoje ... hmm jak to nazwać korzystne strony (bo dobre to może złe określenie). Ludzie siedzieli razem, głodni, chorzy, zapłakani ale razem!! Podtrzymywała ich na duchu potężna nadzieja czekali, aż los się odmieni. Po za tym cieszyli się z tego co jeszcze jest. Chociaż brzmi to dość głupio, nadzieja zastępowała im radość.
Zaraz po wojnie 1945-50 był okres rozterki z jednej strony odbudowa i radość z wolności, dręczyła ludzi tylko nowa komunistyczna władza. Mimo wszystko należy się domyślać, że były to bardzo dobre dni, bo przecież wreszcie wolność, odnajdywanie bliskich po latach, można coś zjeść i nie bać się spadających bomb. Powspominać tych, którzy odeszli. Nazwałbym ten stan radością z być może ukrytym niepokojem (o ile ktoś czuł, że wolność jest ograniczona przez komunizm).
1950-1989 - to już schody, komunizm daje ludziom "w kość", zaczynają się niepokoje, strajki w końcu ogólne niezadowolenie narodu daje o sobie znać. Święta znowu są czasem nadziei i trochę obawy przed jutrem.

Warto zauważyć, że w tym okresie niesamowitą rolę odgrywa kościół, który faktycznie pomaga, a nie tylko wyciąga pieniądze od ludzi. Księża wspierają rodaków, to wsparcie jest najważniejsze i zdecydowanie pomaga! Ciężko przeliczyć to na pieniądze. Przychodzi rok 1989 i teoretycznie reżim upada, daje się odczuć rozprężenie.
Fakt na czele państwa staje bardzo energiczny elektryk, a połowa rządu to dalej komuniści, zajmują tylko inne stanowiska, zmieniają sobie nazwiska, mają swoje "marionetki", które za nich kierują polityką rządu. Naród dał się oszukać i czuje się wolny.
Po 5 latach ludzie są rozprężeni. W sklepach wreszcie masa artykułów, po euforii nadchodzi czas ogromnej stagnacji i w zasadzie od 1990 roku do 2005 w Polsce nic się nie dzieje. Rozwija się korupcja i wyprzedawanie majątku narodowego po kompromitujących cenach.
Ten okres jest dla niektórych dobry, część się dorabia, reszta cierpi. W Polsce pojawiają się pierwsi multimilionerzy, wcześniej praktycznie nie zauważalni. Koniec rządów SLD to bardzo zły okres dla kraju, strajki nauczycieli, pielęgniarek, policji, strażaków cała tzw. budżetówka jest wściekła, jedynie górnicy dostają to czego chcieli bo SLD i tak odchodzi... Zdając sobie sprawę, iż wybory przegrali na 100% decydują się na ustępstwo w stronę górników i podrzucenie przyszłemu rządowi problemu "górników". Wygrywa PiS, w kraju wrze. Telewizja zaczyna nagonkę na nową partie, a zwłaszcza na koalicję z Samoobroną i LPR. Fakt bezsprzecznym błędem PiS-u było NIEDOGADANIE się z PO co do koalicji.

Polityka psuje nam więc święta, przez jej zmienność i brak prawdomówności. Obecna na każdym kroku nawet w święta nie daje nam spokoju.

Tak naprawdę jednak atmosferę świąt zrujnowały media. Otóż ględzą co roku i dumają nad tym czy jest ten mikołaj czy nie ....... O rany ile można!! Prowadzą dochodzenia i co roku jeżdżą do Finlandii, żeby w konkluzji (oczywiście takie słowo w wiadomościach nie padnie) stwierdzić, że jest!! Siedzi tam i rozdaje prezenty, nie mówi po Polsku, a dzieciom powyżej 10roku życia już prezentów nie daje bo każde wie, od kogo dostało. Zrobili sobie pożywkę na potrzeby telewizji (ciekaw jestem ile mu płacą). Im więcej o tym mówią tym bardziej mieszają dzieciom w głowie.
Po za tym reklamy dzwoneczkowe, choinkowe, prezentowe, to już po prostu powala i jak tu nie kupować? W sumie nie wiem, ja w święta kupuje prezenty (fakt wydaje więcej niż zwykle) ale nie świętuje ich w knajpkach, nie spaceruje bo bilbordy przysłaniają mi rzeczywistość. W rzeczywistości kościół już przegrał walkę o wiernych w okresie świątecznym. Człowiek w grudniu to tylko konsument, wszystko jest wtedy przestawione na "zakupowanie". Zawsze święta kojarzyły się z odpoczynkiem teraz coraz częściej kojarzą się z bieganiną ;/ Czy ktoś potrafi zwolnić w grudniu?

Nie czujemy atmosfery bo teraz widzi się święta już od 1 grudnia, jak byłem mały to 20-22 coś zaczynało dawać znać o tym, że idą święta. Trend oczywiście zakończy się dopiero w sylwestra. Czy to definitywny koniec atmosfery świątecznej? Ech chyba tak ;/

I tym smutnym niestety akcentem zakończę.

Mikołaj :)

No przyszedł :) do mnie to już nawet wczoraj, dostałem świetny prezencik ciepłe rękawiczki na ręce, bardzo czarne i gustowne. W sumie Ania ma guścik dobry i się tym popisała, poszła i zrobiła mi doskonały prezencik.

Otóż zaskakujące są zakupy u mojej dziewczyny. Powiem, że jak sobie szukała rękawiczek to trwało to kilka dni, w sumie mi kupiła w 5 minut, ale ze swoich nie jest zadowolona z moich jest!!!
No to stwierdzenie zaskakuje, ale taki urok kobiet. Chodzi marudzi, przebiera, w końcu się zmęczy kupi i  potem narzeka... Mi kupiła i leżą idealnie.

Do Ani też mikołaj przyszedł dostała portfelik pod kolor torebki i rękawiczek (czerwony). Myślę, że się jej przyda podobnie jak mi rękawiczki. W zasadzie też szybko kupiłem :)

Piszę to z dwóch powodów nie zaznaczyłem tu jeszcze, że mam dziewczynę a jakże i żeby nie było, że nic o świętach to pierwszy świąteczny artykuł się właśnie ukazuje.

Zresztą taki for Ania bo na pewno przeczyta. Najwierniejsza czytelniczka niniejszego bloga, trzeba to podkreślić - udało się :)